Życzenia Bożonarodzeniowe

Wymarzonych prezentów, puszystego śniegu i pachnącej choinki życzy...
Fajne | nie fajne

Na scyńści na zdrowie na to Boże Narodzyni Cobyście byli zdrowi weseli jako w niebie janieli Cobyście mieli pełno gosci jako na gałonzce łości Cobyście mieli pełne łobory pełne pudła coby wom gospodyni przy piecu nie schudła Coby sie Wom darzyło kopiło dy

Konrad - Imię rycerzy i książąt, przywędrowało do nas w średniowieczu z Niemiec. Zawsze chodzi osobno od stada mgłą zadumania osnuty. Brzydzi się sprośnej mowy, grubych, prostackich słów o kobiecie. Świetny matematyk, dobry muzyk, filozof wybitny, cierpliwy pedagog od uczniów serdecznie kochany. Rzadko bywa zdrów, nieraz widać, że cierpi i blednie, jak gdyby ginął od ukrytej rany. Sny ma trudne, zawiłe, pełne znaczeń do spełnienia. Kroczy przez życie plącząc się w cyfrach i gwiazdach. Typowy Konrad jest człowiekiem twórczym i błyskotliwym, o żywym umyśle, samodzielnym, niezależnym; kształtującym swój los niezależnie od tradycji i zewnętrznych nacisków. Z natury sprzyja mu szczęście, co jest bardzo ważne, jako że Konradowie mają nieprzeciętne zamiłowanie do przygód, ich cele są ryzykowne, a droga przez życie bywa mało zbadanym szlakiem. Często już w młodych latach przechodzą Konradowie jakąś "twardą szkołę", ale za to w późniejszym wieku śmiało mogą służyć innym przykładem.

Kim jest ten, co przybywa i z jakiego przestworu? Zali odmierzonego czyjąkolwiek już stopą? Kim jest ten, kogo widzieć znów zaczynam w tumanie Krwi, która zeń paruje i dniem stawa się jawnie? Kim jest ten, który gada głosemm pierwszego ptaka? Kim jest ten, co sposobi wiotką gałązkę pod nim? Kim jest ten, co mi w oczach zasadza takie drzewo Że żadną nie wyrąbię siekierą ni powieką? Kim jest ten, co się pasąc na tłustej łące mojej Skóry w każdy pór chciwie wciska łakomą trąbkę? Kim jest ten, co mi umie, kiedy nikt inny nie mógł Wypreparować słońce z płonącego krwiobiegu